Artikel relevant podium – Priscilla Witveld

Mijn onderzoeksverslag gaat over intertekstualiteit bij Soldaat van Oranje. Ik heb hier gekeken naar de 3 uitingen van het verhaal; het boek, de film en de musical.

Zelf heb ik alle uitingen gezien en gelezen, maar in de verkeerde volgorde, eerst heb ik de musical gezien, daarna heb ik de film gekeken en als laatste heb ik het boek gelezen. Dit had als gevolg dat mijn verwachtingen voor het onderzoek heel anders waren. Ik was tijdens het onderzoek even in de war, maar dat heb ik wel kunnen verbeteren. Ik dacht namelijk dat de musical het dichtst bij het boek was gebleven, maar uiteindelijk bleek dat de film het dichtst bij het boek is gebleven en dat de musical een combinatie is van het boek en de film.

Het verhaal gaat over Erik die een Leidse student is op het moment dat de Duitsers Nederland binnenvallen. Erik gaat naar Engeland waar hij de koningin ontmoet en een communicatienetwerk tussen Engeland en Nederland opzet. Hij doet veel moedige dingen en verliest helaas ook veel vrienden. Uiteindelijk komt hij na de oorlog weer terug in Nederland.

Intertekstualiteit lijkt een moeilijk begrip. Het betekent dat er een quote is gemaakt van een bepaalde zin of scene. Een voorbeeld hiervan is de zin “Luke i am your father.” Deze zin komt op veel manieren terug. Hij kan worden gebruikt in reclames, maar hij wordt ook wel eens in komedie series gebruikt als kleine referentie naar de film. Het kan ook zo zijn dat hele scenes nagedaan worden, dit is wel een stuk opvallender.

Ik heb voor dit onderwerp gekozen, omdat ik er zelf al erg mee bezig was op dat moment. Ik was net naar de musical geweest en ik wilde graag  de film zien en het boek lezen. Ik wist dat dit onderwerp goed paste bij intertekstualiteit. Het feit dat van 1 verhaal een film en later ook nog een musical zijn gemaakt laat voor mij al zien dat het een goed verhaal is wat doorverteld moet worden.

De hoofdvraag die ik mezelf gesteld heb is: Welke uiting blijft het dichtst bij het originele verhaal op het gebied van de personages, de film of de musical? De reden waarom ik me alleen richt op de personages, is omdat ik me ten eerste moet houden aan een bepaald aantal woorden en ten tweede omdat ik anders zelf al verdrink in de informatie, laat staan de mensen die het verslag lezen. Er zijn veel verschillende dingen waar ik me op kan richten, maar ik heb voor de personages gekozen, omdat ik het interessant vind om dit te onderzoeken, een paar verschillen tussen de personages vielen me al op toen ik door de verschillende uitingen ging. Als het me meteen al opvalt, moet het goed te onderzoeken zijn.

De deelvragen die ik hierbij gemaakt heb zijn: Welke personages zijn belangrijk in het boek? Komen de ontwikkelingen van de personages in de film overeen met die in het boek? Wat heeft de musical gedaan met al de eerder bedachte details en ontwikkelingen? Deze vragen heb ik onderverdeeld in de hoofdstukken “het boek, de film en de musical” en hier neem ik alle voorgaande informatie ook in mee. Ik behandel alleen het complete verhaal in het hoofdstuk van het boek, als introductie. In de opvolgende hoofdstukken worden alleen de personages en belangrijke elementen besproken.

De doelgroep voor mijn onderzoek is erg breed. Ik heb aan het begin een samenvatting van het boek gegeven zodat mensen die het verhaal helemaal niet kennen ook het verslag kunnen begrijpen. Het verhaal is voor jong en oud.

Studenten hebben er wat aan om het onderwerp intertekstualiteit beter te kunnen begrijpen. In de inleiding leg ik het begrip uit, maar als je het verslag verder leest kun je zelf ook het begrip toepassen. Je kunt controleren of je het eens bent met mijn conclusie en daarmee kun je erachter komen of je het onderwerp begrijpt. Het is ook interessant voor de mensen die het verhaal al kennen en nieuwsgierig zijn naar hoe zo’n verhaal geanalyseerd kan worden.

soldaatvanoranje_facebook-2

Blog 6 – Priscilla Witveld

Framing en Beeldmanipulatie

In deze blog ga ik van de beelden van de documentaire van de twee broers over 9/11 behandelen analyseren op framing/beeldmanipulatie. Hier gaat het om de constructie van de werkelijkheid. Als er iets gebeurd achter de camera en dat ze ervoor kiezen om dit niet te laten zien.

Deze documentaire werd per ongeluk gemaakt, want de broers waren een beginnende brandweerman op zijn eerste dag aan het volgen. Dat je op de plek bent waar alles gebeurd op dat moment kan je niks aan doen. Ze hebben waarschijnlijk wel de enige beelden van zo dichtbij de aanslag gemaakt. In deze documentaire zie je veel framing. Ze waren uiteraard in shock en liepen maar een beetje achter de brandweermannen aan in de hoop veilig te blijven, maar ze waren zich waarschijnlijk toch nog aardig bewust over het feit dat ze bezig waren met het maken van een documentaire. Als een van de broers met een team een van de gebouwen in loopt hoor je heel veel om ze heen gebeuren en de voice over van de broer zegt dat hij zich nog kon herinneren dat naast hem een brandende man op de grond lag waar hij uiteraard erg van schrok, maar dat hij de camera expres in de richting van de brandweermannen hield, omdat hij deze beelden te schokkend vond voor de documentaire.

Framing wil zeggen dat je door dingen weg te laten een ander gevoel kan geven aan een beeld. Je kan het negatief of positief maken. Als je iemand van onder filmt lijkt hij heel machtig en belangrijk en als je iemand van boven filmt lijkt hij heel klein en onbelangrijk. In het geval van dit voorbeeld bescherm je de eventuele kijkers er iets meer mee. Framing speelt dus meer op je gevoel en op de betekenis die je aan het beeld geeft.

beeldmanipulatie houdt  in dat ervoor gekozen wordt om bepaalde dingen weg te halen.  Hier wordt niet altijd bewust voor gekozen. De ene keer is dit om maatschappelijke redenen of gewoon gezond verstand en de andere keer is het om bijvoorbeeld bewust meer drama of schrikelementen toe te voegen.

Maar wat denken jullie? Is dit voorbeeld van 9/11 meer framing of beeldmanipulatie? Ik twijfelde namelijk even, maar op dit moment blijf ik bij framing.

 

 

Blog 5 – Priscilla Witveld

Audio

In deze blog ga ik uitleggen waarom Les Misérables interessant is op het gebied van audio, hoe belangrijk is de audio nou eigenlijk voor deze film?

Les Misérables is een boek waar een musical van gemaakt is en wat is verfilmd in 2012. Deze film heeft veel positieve reacties ontvangen en dit komt door vele aspecten, maar onder ander door de audio, vooral omdat ongeveer het hele script gezongen wordt.

In de hele film worden maar maximaal 10 zinnen gesproken, de rest wordt gezongen. Veel mensen zeggen dat het gaat vervelen dat mensen op de raarste momenten gaan zingen en dansen over random onderwerpen. In deze film is dat niet zo, er wordt gewoon door geacteerd, maar in plaats van praten wordt de tekst volledig gezongen. Dit laat veel teksten mooier uitkomen, in zang klinkt alles altijd al poëtischer dan als je het uitspreekt.

De muziek is ook niet overweldigend of vrolijk, het komt langzaam op, eigenlijk zonder dat je het door hebt en vervolgens wordt er op de melodie meegepraat. Als je ongeveer drie kwartier van de film hebt gekeken ben je al gewend aan het feit dat alles gezongen wordt en merk je het eigenlijk niet. Door de muziek die hun stemmen ondersteund leef je meer mee en wordt je makkelijker het verhaal ingezogen.

Als je deze film zou kijken zonder geluid ziet het er heel raar en overdreven uit, omdat je ze de uithalen van sommige noten wel ziet maken, maar geen idee hebt waarom ze zo lang hun mond open houden. Je hebt het geluid echt nodig om het juiste gevoel bij de film te krijgen. Zonder deze keuze van audio zou de film nooit zo goed ontvangen zijn als dat hij nu is.

Hier is een voorbeeld van een clip, het is geen goede kwaliteit, maar wel een goede clip:

http://www.youtube.com/watch?v=otZKdoHs06g

Blog 4 – Priscilla Witveld

Production Design en Montage

In deze blog ga ik iets over de production design en montage van de film The Hobbit vertellen. Een production designer zorgt ervoor dat de wereld die in het scenario is beschreven wordt gecreëerd op een zo geloofwaardig mogelijke manier. Ze zorgen voor de decors, rekwisieten, locaties en special effects.

De production design voor The Hobbit is een erg leuk proces omdat hier een hele nieuwe wereld gemaakt wordt, middle-earth. Peter Jackson, de regisseur, heeft zelf natuurlijk al een beeld in zijn hoofd voor het uiterlijk van middle-earth. Hij heeft een goed team samengesteld waar hij al met eerdere films mee samen heeft gewerkt om deze wereld waar te maken. De kijkers moeten worden overtuigd dat deze wereld echt kan bestaan. Bij The Hobbit betekende dit dat ze op alle details moesten letten. Voor de woonplaats van de hoofdpersoon, Bilbi Baggins, moesten ze alle aspecten van een dorp verwerken. Mooie huisjes, tuinen, boerderijdieren, werkende mensen etc. Deze set hebben ze in de heuvels gebruikt, dus hoefden ze alleen de huisjes en accessoires toe te voegen. Om de juiste locatie te vinden, moet je natuurlijk wel op zoek gaan en verschillende opties open houden.

tumblr_m837gv8Y4W1r8xx1eo1_1280

Bilbo is een hobbit, dit figuur is bedacht door de schrijver, Tolkien. Om mensen te overtuigen dat Bilbo een hobbit is en geen mens moesten de production designers aparte costumes maken, waaronder oren en voeten.

photo 4

Er zijn veel props gebruik in deze film. Alle zwaarden moeten bijvoorbeeld wel 10 keer per dwerg gemaakt worden. Hier hadden ze dan ook nog het probleem dat ze van alles een grote en een normale versie moesten maken, om de illusie dat de dwergen en de hobbits kleiner zijn dan wij in stand te houden.

De compositie is in deze film ook erg belangrijk, als je later tijdens de post productie nog allemala digitale elementen wilt toevoegen moet je wel van te voren bedenken waar de camera moet staan en waar de gefilmde dingen en acteurs staan.

Het monteren is ook een belangrijk proces om mensen mee te nemen in jouw wereld. Bij The Hobbit zijn veel scenes opgenomen voor een green screen, wel met eventuele rotsen als decor. Tijdens de montage wordt het groene scherm vervangen door een passende achtergrond.

greenscreen

Ook wordt hier gewerkt aan de color corection. Ze zorgen dat alles bij elkaar en bij onze werkelijkheid past. Dus bij een kampvuur zorgen voor een warme gloed etc. Als de belichting tijdens de montage niet blijkt te zijn als verwacht, kan dit altijd nog aangepast worden. Als je buiten op locatie filmt kan het zonlicht witter zijn dan je het bedoeld had, waardoor je het warmer moet maken.

Er zijn natuurlijk nog veel meer dingen te noemen voor het proces van zo’n grote film. Ik heb deze voorbeelden gegeven om jullie een beeld te kunnen geven.

Blog 2 – Priscilla Witveld

Narrativiteit en Intertekstualiteit

In deze blogpost ga ik de begrippen “narrativiteit en intertekstualiteit” uitleggen, ik zal ook een aantal voorbeelden geven, aangezien vooral intertekstualiteit vaak wordt gezien als een moeilijk te begrijpen begrip. Eerst begin ik met narrativiteit.

Narrativiteit is een verhaal waarin personages voorkomen die handelingen verrichten, deze handelingen nemen een bepaalde tijdsduur in beslag en spelen zich af in een ruimte en een tijd. Het geheel wordt de lezer/kijker meegedeeld vanuit een perspectief. Dit is de algemene betekenis. Het is nou niet meteen duidelijk, want het is nog best ingewikkeld uitgelegd, dit onthoud je niet meteen na het een keer gelezen te hebben. Een voorbeeld van een verhaal is een detective. Dit is algemeen uit te leggen. Er is dus een verhaal, bijvoorbeeld er is ingebroken in een museum en er is een bewaker vermoord. Op de arm van de bewaker is een bepaald symbool gesneden, maar wat is het gebeurd, en waarom? Er wordt een detective bij gehaald om de zaak op te lossen. De personages die erin voorkomen kunnen bijvoorbeeld de detective, het slachtoffer, mensen van de politie, de dader de vrouw van het slachtoffer en eventueel hun kinderen en als je het helemaal compleet wilt maken, misschien wel een vrouw waar hij een affaire mee had zijn. De handelingen die ze verrichten is per personage verschillend. De detective gaat op onderzoek uit, hij bezoekt mensen en plekken in de hoop hints te vinden, de dader vlucht en probeert de detective ervan te weerhouden de waarheid te ontdekken enz. De tijdsduur kan bijvoorbeeld een maand zijn, binnen een maand is de zaak opgelost. De ruimte is sowieso het museum, maar er komen ook andere dingen in voor. De stad kan ook een ruimte zijn. De tijd kan 2007 zijn. Het perspectief kan vanuit het oogpunt van de schrijver verteld worden, maar het kan ook vanuit het oogpunt van de detective verteld worden.

Intertekstualiteit betekent dat verhalen “echo’s” bevatten van andere verhalen. Dus in andere worden, er worden bepaalde scene’s of delen van verhalen gekopieerd. Dit komt vaak voor. Er zijn hier verschillende vormen van. Je kan in een film of boek een quote citeren die in een hele bekende omgeving al ene keer voorkwam (“Luke I am Your Father”), maar je kan ook een scene citeren (zoals Scary Movie doet).

Narrativiteit is dus het vertellen van het verhaal en hoe dat gedaan wordt en intertekstualiteit is het citeren van bestaande dingen. Wij kunnen deze elementen ook gebruiken in ons werk, als we informatie over willen brengen kan je dat het beste in verhaalvorm doen en als je bekende quotes citeert wordt je snel onthouden.

Blog 1 – Priscilla Witveld

Semiotiek

In deze blogpost ga ik de betekenis van semiotiek uitleggen. De betekenis hiervan en van de onderdelen van semiotiek ga ik verduidelijken door middel van voorbeelden.

Semiotiek is de betekenis van het beeld. Je kijkt hier nar het beeld in termen van tekens en tekensystemen. Bij semiotiek kan moet je je het volgende afvragen: Wat betekent het wat we zien? Welke tekens herkennen we? Bij deze tekens wordt onderscheid gemaakt tussen de drie onderdelen die we al een keer voorbij hebben zien komen: Indexicale tekens, iconen en symbolen. Een indexicaal teken verwijst naar iets. Een teken heeft wel een relatie tot het object, zonder een overeenkomst te zijn à oorzaak-gevolg relatie (vingerafdrukken verwijzen naar de dader). Dat waar een indexicaal teken naar verwijst is altijd specifiek bepaald: een concrete plaats, persoon, gebeurtenis enz. Iconische tekens vertonen gelijkenis met iets anders (een schilderij van Napoleon toont een gelijkenis met Napoleon zelf). Pictogrammen zijn ook iconisch, verkeersborden moeten wel ergens op lijken wil je het kunnen begrijpen. Pictogrammen zijn namelijk geabstraheerde en vereenvoudigde versies van iets. Symbolische tekens hebben een relatie die is gebasseerd op afspraken, regels of gewoontes. Als je een rood kruis ziet weet je dat het het symbool is van het Rode Kruis.

Semiotiek helpt je iets te begrijpen. Door semiotiek kan je gestructureerd praten over het proces van het begrijpen van de betekenis van het beeld. Een ander voorbeeld: Je loopt door de stad en je ziet een geel bord met een blauw-witte matroos, dan weet je dat dat betekent dat daar de Zeeman zit.

Semiotiek is dus de betekenis van het beeld. Alles heeft wel een betekenis, of dit nou indexicaal, iconisch of symbolisch is dat verschilt weer wel. Wij als CMd’ers kunnen semiotiek gebruiken om bepaald boodschappen te communiceren naar de buitenwereld, je houdt namelijk de aandacht van meer mensen langer vast als je tekens en symbolen gebruikt.